Laatste blogberichten

Mieke in Vietnam: Homestays, de impact van infrastructuur en observaties in Hanoi

15/7/16


Hier een bundeling van de 3 reisverslagen van Mieke over Noord-Vietnam.

Het meest recente bericht gaat over de (hilarische) ervaringen in homestays in Vietnam, dan een verslag over de impact die de vernieuwde infrastructuur heeft op het toerisme in Vietnam en het sluit af met haar eerste blog uit Vietnam, scherpe observaties vanuit Hanoi

Homestays in Noord-Vietnam

Vietnam-op-de-markt-met-Flower-Hmong-dameWat heb ik de afgelopen weken toch een juweeltjes van mensen ontmoet in het noorden van Vietnam! Ik overnachtte verschillende keren in een homestay bij families van bijvoorbeeld de etnische minderheden Black Thai of Hmong, en kan het niet laten om daar bij deze even over te vertellen. Ik weet dat veel mensen het een beetje 'eng' vinden om zo bij een familie over de vloer te komen.

Ze maken zich zorgen of ze wel genoeg privacy hebben en of de voorzieningen niet te eenvoudig zijn. Ik zou aanraden om die zorgen opzij te zetten en het gewoon eens te proberen. Het zal je zeker verrassen.

De families hebben de bovenverdieping van de woning, die ruim en licht is, gereserveerd voor de gasten. Hier worden doorgaans door middel van gordijntjes of wandjes 'kamers' afgescheiden. De sanitaire voorzieningen waren ook telkens een stuk luxer dan ik uit de omliggende landen gewend was. Overal was een douche en westers toilet.

Homestay bij Bac HaDe homestays zijn doorgaans lekker landelijk gelegen: in het groen, in de frisse lucht, in een dorp. Zeker voor gezinnen is het ideaal; alle rust & ruimte, en veel dieren. De families wonen doorgaans met meerdere generaties op één erf samen, dus er is geen gebrek aan speelkameraadjes. Het is leerzaam voor onze 'verwende' kinderen om te zien hoe kinderen elders leven. En of je het wifi-wachtwoord aan je kinderen geeft, kun je natuurlijk zelf beslissen ... Want echt waar, de meeste homestays hebben wifi!

En het eten... met geen pen te beschrijven zo lekker, en zo uitgebreid. De rijstwijn vloeit er rijkelijk bij en vaak schuift de gastfamilie aan. Vele nieuwsgierige vragen worden dan uitgewisseld. Bij mijn eerste homestay, bij een Black Thai familie, maakten de gastvrouwen duidelijk dat het de bedoeling was dat zij ons ook in hun klederdracht zouden hijsen. 

Ik kreeg angstige flashbacks van Volendamse taferelen, maar ze lachten zo lief dat we het toch maar deden.

En het was echt verrassend leuk, al was het maar om de schik die de dames hadden om onze Hollandse buste in bloesjes te proppen die duidelijk voor Black Thai- proporties waren gemaakt.

Black Thai klederdracht

Bij een andere homestay gingen we 's avonds in het donker met de zoon des huizes op pad om sprinkhanen te vangen, gewapend met een zaklamp. Hij sprak geen woord buiten Vietnamees, maar met handen en voeten maakte hij duidelijk welke insecten wél, en welke niet in zijn pot mochten. Hij ging ze zelf niet opeten, gebaarde hij. Hij floot om aan te duiden dat ze voor zijn vogels bestemd waren. Ik kreeg er best wat handigheid in, maar zo snel als onze gastheer lukte het echt niet. Of hij nu echt blij was met onze bijdrage qua sprinkhanental weet ik niet, maar in elk geval wel met ons gezelschap. En dat was geheel wederzijds.

Zulke eenvoudige activiteiten vind ik zo waardevol in een reis, en leren je vaak meer dan alle highlights bij elkaar. Vooral in de homestays kom je gauw in contact met de mensen en leer je hun manier van leven van dichtbij kennen. En voor je het weet zit je op je hurken de afwas te doen of te helpen met loempia's rollen, of sta je net als ik sprinkhanen te vangen!

homestay in Mai Chau valleislaapzaal-homestay-Mu-Cang-Chai

Homestays zitten bijvoorbeeld in de voorbeeldreizen Familiereis Vietnam, en Onbekend Vietnam. Dat zijn niet exact de homestays waarin ik heb verbleven, maar het principe is hetzelfde.

De invloed van infrastuctuur op de reiservaring in vietnam

Inmiddels ben ik een week onderweg in het noorden van Vietnam, en heb veel indrukken opgedaan. In dat noorden hebben zich de laatste jaren wat ontwikkelingen in de infrastructuur voorgedaan, en ik heb bekeken in hoeverre dat de reisprogramma's en reisbeleving beïnvloedt.
 
Een belangrijke ontwikkeling is de nieuwe snelweg van Hanoi naar Lao Cai/Sapa. Daarmee wordt de reistijd naar het noorden bijna gehalveerd en is Sapa (razend!) populair geworden om als 'weekendje weg' te doen vanuit Hanoi, met name voor Aziatische toeristen. Ik heb de nieuwe snelweg vandaag uitgeprobeerd, en hij gaat inderdaad supersnel. En inderdaad, Sapa is daardoor druk geworden, maar de omgeving blijft adembenemend mooi, en zeker de moeite waard. Gelukkig zijn er mogelijkheden om buiten de drukke centra te verblijven, en te wandelen op rustige routes.
 
Sapa stad
 
Dus als je liever buiten de drukte verblijft, kan ik je informeren over de mogelijkheden. Ik heb bijvoorbeeld heel goede ervaringen opgedaan met rustig gelegen accommodaties en met verschillende homestays in de regio. (Zie bovengaande stuk!)
 

observaties vanuit Hanoi

Het is even wennen, om vanuit het druilerige Nederland zó in het warme Hanoi te zijn. De Old Quarter, het oude hart van Hanoi, is zeker levendig te noemen, en de drukte kan eerst wat overweldigend zijn. Maar na een tijdje rondstruinen ga je de straatjes herkennen: hier is de straat met de plakbandverkopers, dan is daar de straat waar je je brommer kunt laten doorsmeren, en dan is daar de straat waar men op het trottoir stalen vogelkooitjes in elkaar last. Vanaf een terrasje, gezeten op zo'n typisch kabouterkrukje en met een stroperige Vietnamese koffie voor mijn neus, gaat die drukte me inmiddels ook goed af. Rustig zittend heb ik de kans om alle details in me op te nemen. De rijen geparkeerde brommers, de stokoude bomen waar van alles in is opgehangen, de wapperende rode vlaggen en de vogelkooitjes die boven bijna elke winkel hangen. Brommers tuffen voorbij met torenhoge ladingen, talloze verkopers met manden vol koopwaar schuifelen voorbij, en een mevrouw duwt een personenweegschaal voort die groter is dan zijzelf. Het ding speelt volcontinu 'jingle bells'. In juli. In Hanoi. Een dame die haar haren in de verf heeft laten zetten gebruikt de tijd waarin de verf moet intrekken om de kapsalon te verlaten en een boodschapje te doen. Niemand die ervan opkijkt. Behalve ik dan.
een mevrouw duwt een personenweegschaal voort die groter is dan zijzelf. Het ding speelt volcontinu 'jingle bells'. In juli. In Hanoi
Ik zou hier wel uren kunnen zitten, maar de koffie is op, en ik moet weer verder. Op naar het noorden. Ik zie ernaar uit.
 
Old Quater Hanoi 
Klik op de onderstaande foto voor het volledige fotoalbum!

Vietnam 2016 - Mieke

 
 
Heeft Mieke je weten te inspireren? Bekijk dan eens ons Vietnam reisaanbod!


terug naar het nieuwsoverzicht